Anës Lumenjve

Shkruan:
Fan Noli

Arratisur, syrgjynosur,

rraskapitur dhe katosur,

po vajtonj pa funt, pa shpresë,

anës Elbë-s, anës Spree-së.

Ku e lam’ e ku na mbeti,

vaj-vatani e mjerr mileti,

anës detit i palarë,

anës dritës i paparë,

pranë sofrës i pangrënë,

pranë dijes i panxënë,

lakuriq dhe i dregosur,

trup e shpirt i sakatosur.

Se ç’e shempnë derbederët,

mercenarët dhe bejlerët,

se ç’e shtypnë jabanxhinjtë,

se ç’e shtrythnë fajdexhinjtë,

se ç’e pren’ e se ç’e vranë,

ç’e shkretuan anembanë,

nënë thundrën e përdhunës

anës Vjosës, anës Bunës.

Çirem, digjem i vrerosur,

sakatosur, çarmatosur,

as i gjall’, as i varrosur,

pres një shenj’ e pres një dritë,

pres me vjet’ e pres me ditë.

Se ç’u tera, se ç’u mpaka,

se ç’u çora, se ç’u mplaka,

lark prej vatrës dhe prej punës,

anës Rinit, anës Tunës.

Çakërdisur, batërdisur,

përpëlitur dhe zalisur,

ëndërronj pa funt, pa shpresë,

anës Elbë-s, anës Spree-së.

Dhe një zë vëngon nga lumi,

më buçet, më zgjon nga gjumi,

se mileti po gatitet,

se tirani lebetitet,

se pëlcet, kërcet furtuna,

fryhet Vjosa, derdhet Buna,

skuqet Semani dhe Drini,

dridhet beu dhe zengjini,

se pas vdekjes ndriti jeta

dhe kudo gjëmon trumbeta.

Ngrehuni dhe bjeruni,

korrini dhe shtypini,

katundar’ e punëtorë,

që nga Shkodra gjer në Vlorë!

Ky ilaç e ky kushtrim,

më bën djal’ e më bën trim,

më jep forc’ e më jep shpresë,

anës Elbë-s, anës Spree-së.

Se pas dimrit vjen një verë,

që do kthehemi njëherë,

pranë vatrës, pranë punës,

anës Vjosës, anës Bunës.

Arratisur, syrgjynosur,

raskapitur e katosur,

brohoras me bes’ e shpresë,

anës Elbë-s, anës Spree-së.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


*

code